Binmediğim hiç bir otobüs Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde Gittikçe azalıyor hayat Neyi erken yaşadıysam Hep ona geç kalıyorum Sana göçüyorum her sonbahar Yolların çıkmıyor aşkıma Unuttuğun yağmurların adı saklımda Seni içimden terk ediyorum
Susmaktan yoruldum Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri Efkar demliyorum gözlerimde yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp Seni içimden terkediyorum
Ne unutacak kadar nefret ettin Ne hatırlayacak kadar sevdin Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum Beni hep bulmamak için aradın Yanılgımdın Yandığımdın Yangındın
Sensizliğe yenilmek Sana yenilmekten zor olsada Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak Seni içimden terk ediyorum
Şimdi İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan İki yarım kaldık Tamamlayamadık bizi Elinden tutamadık yanlızlığımın Saçlarımıda uzaklarına gömdün
İçimin mavisi senin okyanusundandı Al! geri veriyorum. Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim Sana bensizliği terkediyorum
"Yârime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?
Ne tuaf değil mi? İçimi acıtanda sendin Acımı dindirecek olanda "Ya öldür beni"dedim Ya da git benden İçi bulanık bir sevdanın ucunda Seni kaybettim Aldırmadın aldırmalarıma Bir gecede yakıp yârini Şafaklara sattın ihanetini Küllerime basanlar bile utandı yaptığından İşte soluk bir ömrün son nefesi
Zor Günler Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına Kızdığım oldu zamanında ama inandığımda Ömrümde her şarkı başka bi kapı açtı Bu sarkının ardında sen Bu kapının ardındaysa benden önce söylenmiş sözler vardı
Çok zor günler geçirdim vaktiyle Alemde savaşlar çırpınışlar nihayetinde Aşık olmak kısmetmiş yar, sana.. Aşık olmak kısmetmiş yar..
Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? seçtiklerimiz mi ? Bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı Seçtiklerimiz evet ! Hayat bu sevgilim çoktan seçmeli Senin askınsa bi dönem ödevi
Bir gece çıkıp gelsen ölmezsin yar Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar Bir aksam çıkıp gelsen ölmezsin yar Ölümlerden ölüm beğen öleceğim yar
Bir şarkı tuttum sevgilim bir kapı açtım ikimize İkimiz çokmuşuz meğer bu resme Kapatmadan bu kapıyı yinede Bu yaralar bereler sanadır bileler ...
Bu yaralar bereler sanadır bileler Göreler aşkımı Şahidim gök kubbe Aşığım bekletme
Çok canım yanıyordu gördüklerimden ve göreceklerimden Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bi tek Benim de kanattıklarım vardı elbet Ezdigim kumlar ve geçtigim yollar hala gölgeni taşıyorlar Hani demiştim ya en başında Ne ayrılıklar ne aşklar ne başlangıçlar diye Yani demem o ki çok zor günler geçirdim vaktiyle
Çok zor günler geçirdim vakiyle kalbimde Firari endişeler nihayetinde Aşık olmak çok zormus yar sana Aşık olmak çok zormus yar
Bir gece çıkıp gelsen ölmezsin yar Ölümlerden ölüm beğen gelmezsen yar Ölecegim yar Bu şarkı sadece benimdi sevgilim Ve ben büyük bahçeler istemiştim ikimize Yazmışsın ya 'onu sevebilecegimi düşünmüştüm' diye İşte o günden beri belkide bu yüzden sadece Bu yaralar bereler sanaydı aşkı bileler Göreler aşkımı şahidim gök kubbe
İclal AYDIN
Şimdi bloğumun en alt sayfasına gidip bloğumda çalan müziği durduralım, hoparlörün sesini açalım ve aşağıdaki play tuşuna basalım sonrada arkamıza yaslanıp sesli dinleyelim. :)
Şarkıyı söyleyen Servet Kocakaya.
Sizi şiir ve şarkı ile başbaşa bırakıyor ve gölge yapmamak adına gidiyorum :)(:
Zor Günler 
gocmen-kuslar.com